Czy warto się uczyć matematyki?

Rok 2026 jest szczęśliwy!!! Wirtualna Kultura od czasu do czasu trafia na portalu Gazety Wyborczej na artykuły Piotra Cieślińskiego, dziennikarza i redaktora naukowego, z wykształcenia fizyka: 

• kliknijcie: Piotr Cieśliński, red. GW.

Ostatnio Cieśliński zajął się rokiem 2026 i opisał jego zaskakujące własności matematyczne:

•  kliknijcie: Rok 2026 z matematycznego punktu widzenia.

Otóż, liczba 2026 jest szczęśliwa. Aby to stwierdzić trzeba:

" obliczyć sumę kwadratów cyfr danej liczby, potem znowu sumę kwadratów cyfr otrzymanego wyniku i powtarzać operację, aż liczba stanie się jednocyfrowa. Jeśli na końcu pojawi się 1, mamy do czynienia z liczbą szczęśliwą".

Oto obliczenia dla liczby 2026 (x oznacza mnożenie):

2x2 + 0x0 + 2x2 + 6x6 = 44

4x4 + 4x4 = 32

3x3 + 2x2 = 13

1x1 + 3x3 = 10

1x1 + 0x0 = 1.

Cieśliński podaje wiele innych własności liczby 2026. Na przykład, liczba 2026 jest 

• Półpierwsza, czyli stanowi iloczyn dokładnie dwóch liczb pierwszych: 2 × 1013.

• Bezkwadratowa, bo w jej rozkładzie na czynniki pierwsze żaden czynnik nie powtarza się.

• Uboga (zwana też deficytową lub wadliwą), bo jest większa od sumy własnych dzielników właściwych, która wynosi 1 + 2 + 1013 = 1016. Liczby mniejsze od takiej sumy nazywane są obfitymi, a te równe sumie swoich dzielników właściwych – doskonałymi.

• Rozrzutna (albo ekstrawagancka czy marnotrawna), bo w rozkładzie na czynniki pierwsze (2026 = 2 × 1013) ma więcej cyfr niż w zapisie dziesiętnym. Pozostałe liczby, które w rozkładzie na czynniki pierwsze mają mniej cyfr niż w zapisie dziesiętnym, nazywane są oszczędnymi (ekonomicznymi).

• Złowieszcza, bo w zapisie binarnym ma parzystą liczbę jedynek (11111101010). Liczby z nieparzystą liczbą jedynek w zapisie binarnym określa się mianem wstrętnych. W królestwie liczb całkowitych nieujemnych możesz być wstrętny albo złowieszczy. Innej możliwości nie ma.

O matko, czego to ludzie nie wymyślą. A co na to przeciwnicy matematyki, ci z dyskalkulią?

Dyskalkulia to coś nowego dla Wirtualnej Kultury. Szukając w Internecie materiałów na ten temat, trafiła na stronę Elżbiety Kalinowskiej: 

• kliknijcie: Elżbieta Kalinowska, Instytut Matematyczny, Uniwersytet Wrocławski
• kliknijcie: Nauczanie matematyki,

a na niej na materiały o dyskalkulii:

• kliknijcie: Elżbieta Kalinowska, Diagnoza dyskalkulii.

To może się przydać babciom i dziadkom. Ciekawe, jak wypadłby im test na dyskalkulię (ocena neuropsychologiczna):

• kliknijcie: Cognifit, test

"Ten innowacyjny test dyskalkulii online jest zasobem pozwalającym na pełne badanie poznawcze, ocenę słabych i mocnych stron i oszacowanie wskaźnika ryzyka dyskalkulii. Ten test przeznaczony jest dla dzieci w wieku powyżej 7 lat, młodzieży i dorosłych. Każda osoba może bez problemu używać tej baterii do oceny neuropsychologicznej".

W Internecie podaje się różne szacunki, jaki procent ludzi ma dyskalkulię. Podobno od 3 do 7 procent. Jak to ma się do wyników badań, że 92 proc. uczniów doświadcza lęku matematycznego? 

Oj, niedobrze, niedobrze. Matematyka wymaga systematycznego uczenia się - nie można pominąć jakiegoś materiału, by zrozumieć następny. Ale komu chce się uczyć systematycznie? 

Na lokalnym portalu Gazety Wyborczej w Katowicach rok temu Magdalena Warchala-Kopeć opublikowała artykuł, w którym Anna Dróżdż, psycholożka i mama uczennicy szkoły średniej postulowała zniesienie matury z matematyki, bo jej zdaniem, "Matura z matematyki to narzędzie do segregacji i eliminacji, a nie wyrównywania szans":

• kliknijcie: Psycholożka postuluje zniesienie matury z matematyki.

Wirtualna Kultura zdumiała się. Realizacja tego postulatu oznaczałaby uczenie młodych unikania trudności. Na matematyce uczymy się nie tylko matematyki. Zdobywamy wiele innych umiejętności jak, na przykład, logiczne myślenie. 

Na portalu o edukacji zastanawiają się, czy młodzi chcą uczyć w szkole:

• kliknijcie: Edukacja w Polsce, w Europie i na Świecie

• kliknijcie: Czy młodzi chcą jeszcze uczyć? Kryzys pokoleniowy w oświacie.

Zatem mamy podwójny problem. Jedni nie chcą się uczyć, a inni nie chcą ich uczyć. I co teraz? Wirtualnej Kulturze nasunęło się jeszcze jedno pytanie: Komu będzie się chciało się czytać ten wpis?

Dodatek. Wirtualna Kultura miała szczęście, że w piątej i szóstej klasie podstawówki matematyki uczył ją Witold Roter w Nowej Rudzie. Napisała o tym w Gazecie Senior 5 lat temu: 

• kliknijcie: Ołówek i kartka papieru. Matematyk prof. Witold Roter we wspomnieniach Krystyny Ziętak. 

Uwaga. Wpis zdobi zima w Toruniu. Wirtualna Kultura dostała te zdjęcia od znajomych dwa lata temu. Kliknijcie. 

Krystyna - Wirtualna Kultura